Dallas

Ik was 13 jaar toen de 1e aflevering werd uitgezonden over het wel en wee van een rijke oliefamilie. Wekelijks keek zowat heel Nederland uit naar de ‘Dallas avond’, wachtend met chips en fris tot het moment dáár was. Iedereen herinnert zich de begin tune van het snelle trompet ritme ondertussen kijkend naar wolkenkrabbers en snelwegen op palen. Die maakten op hun beurt weer plaats voor het vlakke land met die grote witte ranch met enorme veranda.

En wát een ellende overkwam deze familie! Brand, chantage, verslavingen, overvallen, ontvoeringen, affaires, relatieproblemen en moord en doodslag, om maar wat te noemen.

Tóch bijzonder te bedenken dat een familie waarbij sommigen best wel een hekel aan elkaar hadden toch hardnekkig bij elkaar op Southfork Ranch bleven wonen. Dit, terwijl ze allemaal voldoende financiële middelen hadden om een eigen optrekje te kopen.

Volgens mij kregen Jock en Miss Ellie 3 zonen. JR, Gary en Bobby. Dan had je nog de buitenechtelijke zoon van Jock, Ray. Deze zoon at wonderlijk genoeg eigenlijk nooit mee met de familie (mannelijke assepoester?). En dan de dames uit de serie : Miss Ellie, de lieve vrouw die de boel bij elkaar hield, Sue Ellen, echtgenote van JR, die voortdurend naar de fles greep wanneer manlief zijn boekje weer eens te buiten was gegaan. Met ontzag keek ik naar haar beroemde trillende onderlip wanneer het haar te machtig werd. En Pam(ela), echtgenote van Bobby, een mooie vrouwelijke vrouw, met een prachtig naar binnen geföhnd kapsel (hoeveel vrouwen zouden dat in die tijd ook geprobeerd hebben?) én nichtje Lucy, ook al zo’n mooi meisje.

Het waren misschien wel de absurd ongeloofwaardige gebeurtenissen die zo leuk waren aan deze serie. Vader Jock kwam bijvoorbeeld na zijn dood terug maar werd toen door een andere acteur gespeeld. Jock was onherkenbaar geworden middels plastische chirurgie (..). Bobby verongelukte in de serie tijdens een auto ongeluk. Een heel seizoen hebben we gekeken naar een zeer verdrietige familie. En zomaar, plotseling, stond hij onder de douche en bleek de hele verdrietige kwestie een droom van Pamela te zijn geweest (..). We namen het allemaal voor lief. Zo ook de stroom van vage neven, nieuwe echtgenotes en verloren familie leden. En dan was daar ook nog de sneue concurrent Cliff Barnes die voortdurend wraak acties verzon richting de Ewings en in het bijzonder JR (de reden daarvan weet ik niet meer, iemand van de lezers misschien?).

Tóch was deze familie, los van alle ellende, redelijk normaal. De meesten droegen immers een spijkerbroek en reden in hun eigen auto rond. In tegenstelling tot ‘Dynasty’, een serie die in dezelfde periode op tv kwam. Hier lagen de meeste actrices in bed met make up op en juwelen om en werden in perfecte staat wakker ( is mij nooit gelukt). Daarnaast verplaatste deze familie zich vaak in limousines en privévliegtuigjes.

Dit overdenkend besef ik dat de geschiedenis zich enigszins herhaalt in GTST ; er zit immers een aardige overlapping van de lijst met ellende in beide series. En JR en Ludo zouden vrienden kunnen zijn. En wéér volgen er onwaarschijnlijk veel mensen deze soap. Waarschijnlijk zit er toch een soort van herkenning in sommige actrices die we met een vleugje jaloezie volg(d)en, die wordt verzacht wanneer deze persoon iets ellendigs overkomt… pfff… het kan altijd nog erger..

Marion