Best friends met je lichaam

Wat is er nog meer eigen dan mijn lijf? Je zou denken dat ik en mijn lichaam elkaar begrijpen. Niets lijkt echter minder waar, want als je o.a. social media mag geloven zijn er nógal wat mogelijkheden om uiterlijk een betere versie van jezelf te worden. Tja, dat lichaam, hoe ik het ook wend of keer: zolang ik leef, leeft dat lichaam met mij mee. In voor- en tegenspoed, tot de dood ons scheidt.

En tussentijds kan ik ook niet uit elkaar gaan. Ik kan dus maar beter de beste maatjes zijn met mijn lijf. Door dik en dun.

Niet iets waar de meeste vrouwen in mijn omgeving een talent voor lijken te hebben. Veel vrouwen die ik ken kunnen niet eens een lichaamsdeel aanwijzen waar ze trots op zijn. Uit de kleren gaan blijkt soms lastig, we voelen ons dik en wit, en onze buik kan ons gestolen worden. Daarom des te meer bijzonder dat vrouwen die een bruidsjurk komen passen schijnbaar zich gemakkelijk in hun ondergoed laten zien voor mij. Wellicht omdat ik ook een vrouw met uiterlijke sporen van mijn leeftijd ben. Daarbij is de wens om sámen met bekenden het avontuur van bruidsjurken te passen, groter. Mogelijke schaamte verdwijnt daarmee naar de achtergrond. Helemáál als ze in de spiegel zien dat hun lichaam in een bruidsjurk onverwachts goed tot hun recht komt, een bijkomende aangename verrassing.

Dit wordt even later ruimschoots bevestigd door de enthousiaste reacties van de anderen; een extra boost voor het zelfvertrouwen. En dat is naast de pret van jurken passen, mooi meegenomen.

Marion